بيان آيات در اين آيات احكام و شرايعى كه متناسب و مناسب با مطالب گذشته است تشريع شده . * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلى أَهْلِها . . . » ) * « انس به هر چيز و به سوى هر چيز » به معناى الفت گرفتن به آن و آرامش يافتن قلب به آن است ، و كلمه « استيناس » به معناى عملى است كه به اين منظور انجام شود ، مانند : استيناس براى داخل شدن خانه به وسيله نام خدا بردن ، و يا ، يا اللَّه گفتن ، يا تنحنح كردن و امثال آن ، تا صاحب خانه بفهمد كه شخصى مىخواهد وارد شود ، و خود را براى ورود او آماده كند ، چه بسا مىشود كه صاحب خانه در حالى قرار دارد كه نمىخواهد كسى او را به آن حال ببيند ، و يا از وضعى كه دارد با خبر شود . از اينجا معلوم مىشود كه مصلحت اين حكم پوشاندن عورات مردم ، و حفظ احترام ايمان است ، پس وقتى شخص داخل شونده هنگام دخولش به خانه غير ، استيناس كند ، و صاحب خانه را به استيناس خود آگاه سازد ، و بعد داخل شده و سلام كند ، در حقيقت او را در پوشاندن آنچه بايد بپوشاند كمك كرده ، و نسبت به خود ايمنىاش داده . و معلوم است كه استمرار اين شيوه پسنديده ، مايه استحكام اخوت و الفت و تعاون عمومى بر اظهار جميل و ستر قبيح است و جمله * ( « ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ » ) * هم اشاره به همين فوايد است ، يعنى شايد با استمرار بر اين سيره متذكر وظيفه خود بشويد ، كه چه امورى را بايد رعايت كنيد ، و چگونه سنت اخوت را در ميان خود احياء سازيد ، و در سايه آن ، قلوب را با هم مالوف نموده ، به تمامى سعادتهاى اجتماعى برسيد . بعضى « 1 » از مفسرين گفته‌اند : جمله * ( « لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ » ) * تعليل است براى مطلبى حذف شده و تقدير آن « به شما چنين گفته شده تا شايد متذكر مواعظ خدا بشويد و بدانيد كه علت و فلسفه اين دستورات چيست » مىباشد ، و بعضى « 2 » ديگر گفته‌اند تقدير جمله

--> ( 1 ) روح المعانى ، ج 18 ، ص 136 . ( 2 ) مجمع البيان ، ج 7 ، ص 136 .